Rıza Kocaoğlu

Karşınızda her türlü duyguyu büyük bir tutkuyla yaşayıp, hayatın tadını da sonuna kadar çıkaran biri olduğunda sohbetinizin sonu da gelmiyor. Soluksuz izlediğimiz her iyi projede Rıza Kocaoğlu'nun da katkısı var. Şimdi çemberin dışına attığı adımını, özgürlük anlayışını, oyunculuğun temel çelişkisini ve şöhretle ilişkisini anlatıyor. ZEYNEP SİPAHİ

FOTOĞRAFLAR: ÜMİT SAVACI, FABRİKA
STYLING: DUYGU HAMDİOĞLU

Annenizin desteği ile tiyatroya başlıyorsunuz. Çocuklar genellikle küçük yaşlarından itibaren ileride ne olacaklarının sinyalini verirler. Anneniz sizde ne gördü ya da hissetti ki bu yönde destekledi?
Aslında bu sorunun cevabını bilmiyorum. O dönemde utangaç ve içe kapanık bir çocuktum. Kısacası; Küçükken böyle yapardı, şöyle oynardı gibi bir durum söz konusu değil benim için. O animasyon kısmın güçlü olduğunu düşünmüyorum ama olayın duygu yoğunluğu ve bu yoğunluğu bir şekilde dışa çıkarma isteği ile ilgili olabilir. Annemin de beni bu yüzden tiyatroya
yönlendirdiğini düşünüyorum. Bir yetenek görmesi ve bu yeteneği parlatma güdüsüyle değil, beni yaşama daha adapte etme ve biraz daha sokaktan çekme boyutunda bir yaklaşımı olmuş olabilir.

Devamı Marie Claire Aralık sayısında!